Próba rozszerzania zgodnie z ISO 8494 & DIN 50139
Próba rozszerzania zgodnie z ISO 8494 i DIN 50139 jest metodą badawczą, podczas której koniec rury jest zginany o 90°. Sprawdza się, czy rury nadają się do formowania kołnierzy poprzez obróbkę plastyczną.
Badania rur stalowych, takie jak próba rozszerzania, opisano również w Załączniku 2 do normy ASTM A370 .
Poniższe treści wyjaśniają najważniejsze aspekty. Jednakże w przypadku badań zgodnych z normami ISO 8494 i DIN 50139 obowiązkowe jest pozyskanie pełnej normy.
Jak przeprowadzana jest próba rozszerzania zgodnie z ISO 8494 & DIN 50139?
Aby przeprowadzić badanie, koniec próbki rury formuje się w kołnierz za pomocą odpowiedniego narzędzia, aż do uzyskania kąta zagięcia 90°. Próbę uznaje się za zaliczoną, jeżeli średnica zewnętrzna kołnierza osiągnie wartość podaną w warunkach dostawy, a na spoinie lub rurze nie występują pęknięcia.
Próbę rozszerzania przeprowadza się na rurach, zwykle o średnicy zewnętrznej 150 mm i grubości ścianki do 10 mm.