Próba rozszerzania zgodnie z ISO 8494 & DIN 50139

Badanie na ściskanie metalowych rur

Próba rozszerzania zgodnie z ISO 8494 i DIN 50139 jest metodą badawczą, podczas której koniec rury jest zginany o 90°. Sprawdza się, czy rury nadają się do formowania kołnierzy poprzez obróbkę plastyczną.

Badania rur stalowych, takie jak próba rozszerzania, opisano również w Załączniku 2 do normy ASTM A370 .

Poniższe treści wyjaśniają najważniejsze aspekty. Jednakże w przypadku badań zgodnych z normami ISO 8494 i DIN 50139 obowiązkowe jest pozyskanie pełnej normy.

Przeprowadzenie badania Systemy badawcze Projekty klientów

Jak przeprowadzana jest próba rozszerzania zgodnie z ISO 8494 & DIN 50139?

Aby przeprowadzić badanie, koniec próbki rury formuje się w kołnierz za pomocą odpowiedniego narzędzia, aż do uzyskania kąta zagięcia 90°. Próbę uznaje się za zaliczoną, jeżeli średnica zewnętrzna kołnierza osiągnie wartość podaną w warunkach dostawy, a na spoinie lub rurze nie występują pęknięcia.

Próbę rozszerzania przeprowadza się na rurach, zwykle o średnicy zewnętrznej 150 mm i grubości ścianki do 10 mm.

Bördelversuch nach ISO 8494, DIN 50139, ASTM A 370

Znajdziemy optymalne badanie wytrzymałościowe spełniające wszelkie wymogi.

Zapraszamy do kontaktu z naszymi ekspertami branżowymi.

Chętnie odpowiemy na Państwa pytania!

Zapraszamy do kontaktu

Pasujące produkty do próby rozszerzania zgodnie z ISO 8494 & DIN 50139

O AUTORZE:

Dr. Harald Schmid

Global Industry Manager Metal – ZwickRoell GmbH & Co. KG

Jako Global Industry Manager odpowiada za strategię branżową w sektorze metalowym, koncentrując się na monitorowaniu rynku, dalszym rozwoju rozwiązań badawczych i wsparciu sprzedaży na rynku międzynarodowym.

Wnosi on bogate doświadczenie w pracach normalizacyjnych i aktywnie uczestniczy w pracach różnych komitetów, w tym międzynarodowego komitetu ISO „ISO/TC 164 Mechanical Testing of Metals“ oraz krajowych grup roboczych DIN, takich jak NA 062-01-42 AA Badania rozciągania i ciągliwości metali i NA 062-01-47 AA Badania wytrzymałości na udarność metali i Badania mechaniczno-technologiczne rur metalowych.

Jego kariera akademicka rozpoczęła się od uzyskania dyplomu z inżynierii mechanicznej (B.Sc. & M.Sc.) w Instytucie Technologii w Karlsruhe (KIT). Po zakończeniu pracy na międzynarodowych stanowiskach w dziedzinie inżynierii mechanicznej, prowadził badania na Uniwersytecie Fryderyka Aleksandra w Erlangen-Norymberdze jako asystent badawczy, ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyki materiałów i formowania blach. Poświęcił doktorat zagadnieniom głębokiego tłoczenia przy użyciu przeciągaczy.

Masz pytania? Skontaktuj się z nami!