Flenstest volgens ISO 8494 & DIN 50139

Druktest op metalen buizen

De flenstest volgens ISO 8494 en DIN 50139 is een testmethode waarbij het uiteinde van een buis 90° gebogen wordt. De test bepaalt door plastische vervorming of buizen geschikt zijn voor flensvorming.

Tests op stalen buizen zoals de flenstest worden ook beschreven in Annex 2 van ASTM A370.

De belangrijkste aspecten worden hierna beschreven. Voor normconforme tests volgens ISO 8494 en DIN 50139 is het echter essentieel de volledige norm aan te kopen.

Uitvoeren van de test Testsysteem Klantenprojecten

Hoe wordt de FLENStest volgens ISO 8494 en DIN 50139 uitgevoerd?

Bij het uitvoeren van de test wordt het uiteinde van een buissample met een passend werktuig tot een flens gevormd tot een hoek van 90° bereikt wordt. De test is geslaagd als de buitendiameter van de flens de waarde uit de specificatienorm bereikt zonder vorming van scheuren in de lasnaad of de buis.

De flenstest wordt normaal gezien toegepast op buizen met een buitendiameter van 150 mm en een wanddikte van 10 mm of kleiner.

Flenstest volgens ISO 8494 , DIN 50139 , ASTM A370

Bent u op zoek naar de optimale oplossing voor elk van uw vereisten? Contacteer dan onze sectorexperten.

Contacteer onze industrie-experts.

We bespreken met plezier uw noden.

Contacteer ons

Passende producten voor de flenstest volgens ISO 8494 en DIN 50139

OVER DE AUTEUR:

Dr. Harald Schmid

Global Industry Manager voor metaal – ZwickRoell GmbH & Co. KG

Als globale sectormanager is hij verantwoordelijk voor de strategie in de metaalsector. Hij observeert de markt, ontwikkelt testoplossingen en ondersteunt de verkoop op internationaal niveau.

Hij heeft uitgebreide ervaring met normering en is actief betrokken in verschillende comités, waaronder het internationale ISO comité “ISO/TC 164 Mechanical Testing of Metals” en nationale DIN werkgroepen zoals NA 062-01-42 AA Tensile and ductility testing for metals en NA 062-01-47 AA Impact test for metals and mechanical-technological testing of metallic pipes.

Zijn academische carrière begon met een mechanisch ingenieursdiploma (B.Sc. & M.Sc) aan het Karlsruhe Institute of Technology (KIT). Na enkele internationale posities in mechanical engineering, werkte hij als onderzoeksassistent aan de Friedrich-Alexander-University Erlangen-Nuremberg rond materiaalkarakterisatie en vervorming van plaatmetaal. Hij wijdde zijn doctoraat aan het dieptrekproces met dieptrekstempels.

Heeft u vragen,