Kalibracja potwierdza dokładność – już od pierwszej wartości pomiarowej
Moduły i proste nachylenia określa się na wczesnym etapie badania. Ważne jest zatem wykazanie, że ekstensometr zapewnia już wymaganą dokładność w tych punktach pomiarowych. ZwickRoell gwarantuje wiarygodne wyniki badawcze poprzez ustawienie pierwszego punktu pomiarowego na 10 µm podczas kalibracji, jeśli badanie tego wymaga.
Na przykład nachylenie linii me w próbie rozciągania metalizwykle mieści się w zakresie od 20 µm do 80 µm. Lub moduł sprężystości tworzyw sztucznych według normy ISO 527-1: dla początkowej długości pomiarowej 50 mm pierwszy punkt pomiarowy znajduje się przy 25 µm.
Protokół kalibracji wyraźnie stwierdza: ISO 527-1 Załącznik C został spełniony
Na przykładzie modułu rozciągania widać kolejną ważną kwestię: Dzięki dodatkowym etapom kalibracji na początku i na końcu pomiaru modułu sprężystości uzyskuje się potwierdzenie powtarzalności wyników pomiaru modułu sprężystości. Przykład: Określenie modułu sprężystości tworzyw sztucznych zgodnie z normą ISO 527-1/-2 przy początkowej długości pomiarowej L0 wynoszącej 50 mm odbywa się przy odległościach pomiarowych 25 µm i 125 µm.
Właśnie tutaj ustawia się dodatkowe poziomy kalibracji. W ten sposób jednoznacznie wykazano, zgodnie z załącznikiem C, że różnica między odchyleniami zmierzonymi w tym załączniku wynosi <= 1 µm. Informacja ta jest ponadto odnotowana w protokole kalibracji. Dzięki temu zawsze można sprawdzić, czy spełnione są podwyższone wymagania dotyczące dokładności określone w normie ISO 527-1, załącznik C, oraz czy uzyskane wyniki badań są wiarygodne.
Wysoka dokładność ekstensometrów jest warunkiem koniecznym
Wyniki pomiarów powinny wyraźnie mieścić się w granicach wymaganych kryteriów normatywnych – firma ZwickRoell przywiązuje do tego dużą wagę. W związku z tym ekstensometry są projektowane z uwzględnieniem odpowiedniej dokładności. Szczególnie w przypadku ekstensometrów klasy dokładności 0,5 (ISO 9513), które są stosowane do regulacji prędkości wydłużenia metali. Jest to zdefiniowane w normach ISO 6892-1, Metoda A1 „closed loop“ oraz ASTM E8, Metoda B. Wynik jest imponujący: zamiast dopuszczalnej granicy tolerancji ±20% dla zadanej prędkości wydłużenia, ekstensometry zwykle mają tolerancję ±5%.
Dzięki temu nawet w przypadku nieprzewidzianych zdarzeń jest się po bezpiecznej stronie. Wyniki badań są nie tylko wiarygodne, ale także rozrzut jest znacznie mniejszy.
