Definicija dubine površinske tvrdoće SHD
- Površinsko očvršćavanje je proces termičke obrade koji ne menja hemijski sastav površinskog sloja, za razliku od nitriranja (dubina tvrdoće nitriranja) i očvršćavanja u kućištu (dubina tvrdoće kućišta), na primer. Cilj površinskog očvršćavanja je da se postigne potpuno martenzitna struktura u površinskom sloju i ostavi preostali poprečni presek u prvobitnom stanju.
- Površinsko kaljenje povećava i čvrstoću i tvrdoću u površinskom sloju radnog predmeta. Stvrdnjavanje takođe stvara zaostali napon pritiska u površinskom sloju, što dovodi do poboljšanja otpornosti na vibracije.
- Površinsko očvršćavanje se odvija u tri faze. Prvo se površinski sloj zagreva na potrebnu temperaturu tretmana. Zatim se održava na ovoj temperaturi. Na kraju se radni komad ohladi na sobnu temperaturu. Ovo se dešava veoma brzo, jer je pogođen samo površinski sloj radnog predmeta.
Efikasno određivanje dubine očvršćavanja
- Određivanje efektivne dubine očvršćavanja (DS) nakon površinskog očvršćavanja je navedeno u standardu DIN EN 10328. Efektivna dubina očvršćavanja (dubina površinske tvrdoće SHD) je rastojanje između površine uzorka i tačke u sloju gde je Vickersova tvrdoća 0,8 puta veća od minimalne vrednosti površinske tvrdoće, vidi grafikon.
- Površina uzorka na kojoj se vrši merenje mora biti fino obrađena.
- Udubljenja tvrdoće su raspoređena na jednoj ili više linija upravnih na površinu uzorka sa širinom definisanom u standardu. Ispitna sila koja se koristi je 9,807 N (HV). Iz krive koja predstavlja tvrdoću prema udaljenosti od površine, dobijamo efektivnu dubinu očvršćavanja merenjem rastojanja od površine do izračunate granice tvrdoće.
