Trektest

De trektest is een mechanische materiaaltestmethode voor het bepalen van materiaaleigenschappen. Afhankelijk van het materiaal wordt de test gebruikt als standaardmethode volgens de respectievelijke industrienorm voor de bepaling van de vloeisterkte, treksterkte, rek bij breuk en andere materiaaleigenschappen.

Tijdens een trektest wordt een Materiaal sample uitgerokken tot het breekt. De toegepaste reksnelheid moet laag zijn om de resultaten niet te verstoren. Tijdens de test worden de kracht en verlenging van het sample gemeten.

Naast hardheidsmetingen zijn trektests bij de meest frequent uitgevoerde tests voor mechanisch materiaalonderzoek. Ze worden gebruikt voor het bepalen van de sterkte en het vervormingsgedrag bij trekbelasting.

Toepassingen Opdeling volgens belasting Opdeling volgens materialen Trektests volgens ISO & ASTM Testmachines Andere tests

Trektest karakteristieke waarden

Treksterkte

Maximale mechanische trekspanning

naar Treksterkte

Vloeigrens

Het einde van het elastisch gedrag

naar Vloeigrens

Rek bij breuk

Evaluatie van het vervormingsgedrag

naar Rek bij breuk

Insnoering

naar Insnoering

Trektest - doel en belang

Trektests worden uitgevoerd

Op gefabriceerde dunne samples voor bepaling van het materiaalgedrag onder uniaxiale trekbelasting, uniform verdeeld over de doorsnede
Op gekerfde samples voor de simulatie van multiaxiale belastingstoestanden - gekerfde trektest
Op producten zoals draad, garen, film, touw, vormelementen, onderdelen en samenstellingen - vanaf nu samples genoemd.

Tijdens een trektest wordt het materiaalgedrag onderzocht

Bij een continu hoger wordende (zachte) belasting - klassieke quasi-statische trektest
Bij een continue statische belasting - Kruiptrektest
Bij alternerende belasting voor bepaling van de cyclische spanning/rekcurve - LCF (low cycle fatigue)
Bij kamertemperatuur (10 tot 35 °C)
Bij hoge temperaturen (tot ver boven 1000 °C)
Bij lage temperaturen (tot -269 °C)
Bij zeer lage testsnelheden - kruiptests, of ook
Bij hoge testsnelheden - hogesnelheids trektest

De karakteristieke waarden bepaald tijdens de trektest

Vormen de basis voor de berekening en dimensionering van statisch belaste componenten en structuren
Zijn nodig voor de karakterisatie van het verwerkingsgedrag van de materialen
Worden gebruikt bij kwaliteitscontrole voor het garanderen van een uniforme productie
Worden gebruikt bij de selectie van materialen voor vergelijking van materialen en materiaaltoestanden

Differentiëring van trektests volgens de voortgang van de belasting in de tijd

Algemeen wordt een onderscheid gemaakt tussen trektests met statische, quasi-statische, cyclische belasting of impactbelasting.

Normaal gezien wordt een belasting als statisch beschouwd wanneer het materiaal onderworpen wordt aan een inactieve constante belasting. Bij een klassieke trektest wordt de belasting traag verhoogd en zacht aangebracht (quasi-statisch). De bovengrens voor quasi-statische testmethoden ligt bij een vervormingssnelheid van ongeveer 10-1s-1, met andere woorden: de maximale verhoging (bv. van de rek) mag niet hoger zijn dan 0,1 % per seconde.

Kruiptest, kruiptrektest

Statische trektest

Quasistatische trektest (destructief)

Quasistatische trektest (monotone verhoging)

Impacttrektest

Differentiëring van trektests volgens het te testen materiaal

De trektest is een genormeerde testprocedure voor materialen, en moet voldoen aan verschillende vereisten naargelang het materiaal of de sector.

Onze sectorexperten kennen deze eisen en staan klaar om u te helpen bij de configuratie van testsystemen op basis van uw individuele noden.

In de volgende lijst vindt u voorbeelden van verschillende beschrijvingen van trektests in een breed gamma sectoren.

Belangrijke genormeerde trektests volgens ISO en ASTM

Short description	Standards
Kunststof \| Elastomeren \| Trektest	ASTM D412
Papier & karton \| Natte sterkte / natte trektest	ISO 3781
Metaal \| Trektest (kamertemperatuur)	ISO 6892-1
Textiel \| Draad, garen, twijn \| Trektests	ISO 2062, ISO 11566
Kunststof \| Trektest	ISO 527-1, ISO 527-2
Kunststof \| Folie \| Trektest	ISO 527-3
Papier & karton \| Droge trektest	ISO 1924, ISO 1924-2, ISO 1924-3, ASTM D828
Kunststof \| Trektest	ASTM D638
Metaal \| Trektest (verhoogde temperatuur)	ISO 6892-2
Composieten \| Trektest	ISO 527-4, ISO 527-5
Composieten \| Trektest	ASTM D3039
Metaal \| Trektest (verhoogde temperatuur)	ASTM E21
Papier \| Tissue \| Natte treksterkte	ISO 12625-5
Papier \| Tissue \| Droge trektest	ISO 12625-4
Kunststof \| Folie \| Trektest	ASTM D882
Metaal \| Trektest (kamertemperatuur)	ASTM E8
Kunststof \| Trektest bij hoge reksnelheden (hogesnelheids trektest)	ISO 18872, ISO 18989 (draft)
Medisch \| Katheter \| Trektest	ISO 10555
Kunststof \| Buizen \| Trekeigenschappen	ISO 6259-1, ISO 6259-2, ISO 6259-3, ISO 8521, ISO 8513, ASTM D2105, ASTM D2290